احمد دنيا انقدر بزرگ نبود كه قلب بزرگ تو را در خود جاي دهد شهادتت مبارك 

كاش خدا به ما عنايتي مي كرد تا بعد از ١٤٠٠ سال از قيام سيدالشهدا ما هم صداي رساي هل من ناصره ي حسين را مي شنيديم و لبيك مي گفتيم صدايي كه گوشي شنوا مي خواهد و دلي از جنس انبيا 

ولي ما جاماندگاني هستيم كه امروز لرزه اي در دل و نامي بر زبان مي آوريم و فردا در پي دنيا حق ها ميخوريم 

اي بزرگ مرد خدا كاش به من هم ياد ميدادي رسم مردانگي كه جاودانگي در اين طريقت است 

اي غيرت علي خوشا نفسي را كه در راه حفظ حريم عقيله ي بني هاشم فدا كردي 

به خدا كه تو پيروز ميداني 

از هر قطره خوني كه در اين راه نهادي فقط بوي عشق به مشام مي رسد 

خوني كه خالصانه در كشوري ديگر براي حفظ حريم اهل بيت عصمت و طهارت تقديم كردي به ولله خريدارش جز خدا نيست 

 

خوشا نامت كه در جمع كربلاييات جاي گرفت

شهادت گوارايت باد 

شفاعتت را از ما دريغ نكن 

تا روزي كه صحنه ي عدل اللهي در محشر به پا خواهد شد نامت از لبان من برچيده نميشود و راهت را ادامه خواهيم داد آسوده باش كه تا وقتي قطره خوني در رگ هاي ما جريان دارد جسارت به حريم نبوي را به دل يزيديان حرام خواهيم كرد 

 

لبيك يا حسين

نوشته اصلان از تهران

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید